Eski diye başlayan cümleler özlemlerle doludur. Kimin
ağzından çıktığı önemli değil eski denmesi yeterlidir. Çocukluğunuz mesela;
sadece oynadıkları oyunları sorun hep güzel şeyler çıkar. Çamurdan pastalar, ağaç
yapraklarıyla sarılmış kumlar(sözde dolma) ,logolar, her mahallede tebeşirle
çizilmiş bir sek sek, saklanbaç duvarı, cipslerden çıkan tasolar, misketler,
ağaç evler, yakar top, evcilik adı altında girilen roller doktor, öğretmen,
anne, baba, çocuk, hasta, misafir, aşçı, garson, müşteri bunlar çocukların
gelişimi için fazlaydı bile. Hayatta girilebilecek tüm roller üstlenilirdi
hakkıyla. Ne oldu o güzelim yaşam tarzına? Kapıldık bir teknoloji sevdasına
gidiyoruz. Artık 4-5 yaşındaki çocuk herhangi bir sosyal paylaşım sitesinde üye
hatta ikisine hatta hatta hepsine. Komşunun çocuğu ne oldu? Facebook arkadaşı
daha ne olsun. Bundan 6-7 yıl önce liselerde münazara konusu olarak
televizyonun, bilgisayarın insanlara zararı yararı tartışılıyordu daha orda
yararlı diyen grubun kazanması, bizi ikna etmesi korkutmuştu beni şimdi daha
iyi anlıyorum. Çocuğunun sesi çıkmasın uslu dursun gerekirse 24 saat tv, pc
başında dursun hiç fark etmez. ÇIT çıkmasın yeter. Bugün tüm ebeveynler
çalışıyor. Çocuk isteğe bağlı anneanne babaanne yanında veya bakıcı eşliğinde 1
2 yıl dolduruyor sonra kreşle okul yaşamı başlıyor. İşte tamda o zaman zamanı
boşa geçirttirilmeye başlıyor. Arkasından gelen anaokulu daha sonra zorunlu boş
bir 12 yıl ve günümüzde hemen hemen sokakta çevirdiğiniz herkesin okuduğu
meşhur üniversite. Başlasın işsizlikte iş bulma çalışmaları evlilikti ev araba
al derken eee birde emekli olayım. Geri dönüp baktığında hayat bir koşuşturmaca
insanlar değil eşine, çocuğuna kendine vakit ayıramıyor. İşte olay burada
başlıyor AYIRAMIYOR değil ayırmıyor olarak görüyorum ben . insan taş bile
taşısa eğer ebeveyn olmayı göze aldıysa sorumluluklarını yerine getirmeli,
çocuğuna vakit ayırmalı. Aksi takdirde bu çocuktan yaşamı boyunca beklentide
bulunmayın. Emek verilirse karşılığı olur. Çocuklarınızı bol bol parka getirin,
bırakın çamur, toz, toprak olsunlar ama çocuk olsunlar. Öle her sıkılmada
vermeyin eline tv,pc. Komşunun çocukları olsun insanlarla o yaşta kaynaşsın,
paylaşmayı öğrensin. Evcilikle birçok role girip asıl olanı kendini bulsun. Son
model telefon bilgisayar psp yerine sevginizi verin. Yani kısacası diyeceğim o
ki bırakın ÇIT ÇIKSIN…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder