Bazen alırım elime telefonumu ve başlarım rehberimi
karıştırmaya, uzun süredir görüşmediğim insanlara kandiller, bayramlar dışında
mesaj atarım. İnsanlara bazen unutulmadın, değerlisin tarzında hatırlatmalar
yapmak hoşuma gidiyor. Bu yalanda değil aynen içimden geldiği gibi. Belli bir
süre insanları denerim dönüşler oluyor mu? Kim arıyor? Kim soruyor? Değer denen
kavram zaman akarken değişkenlik gösterir. Bu gün yanınızdaki insan sizin için
önemlidir, bu değer yarında aynı yerinde olacağı anlamına gelmez. Hayat her
dakika her saniye karşına bir şey çıkarıyor. Başına gelen her olay olumlu veya
olumsuz seni olgunlaştırıyor, büyütüyor. Kısaca doğum günü dediğin olay
sembolik oluyor. Hep deriz ya hani “kendim gibi insan bulamadım”.
Karşımızdakilerden hep dürüstlük, doğruluk, insanlık bekleriz. Hatalara
tahammülümüz yoktur bazen. Ama hiç düşünmeyiz karşımızdakiler için doğru,
dürüstmüyüz? Bunlar göreceli kavramlar elbette kişiye göre değişecektir.
Maximum düzeyde fayda beklersek minimum düzeyde karşılık buluruz. Öncelikle
dünyada 4 4 lük insanlar olmadığını kafamıza sokmamız gerek. Tam anlamda
insanlara yaranamayız bunu bilmek gerek. İnsanları olduğu gibi kabullenmek ve
değiştirmeye çalışmamakla karşılıklı anlaşma sağlanacak. Her şey ufak bir
anlayış, alttan alışla başlar aslında. Bu kendini ezdirdiğin, hakkını
çiğnettiğin anlamına gelmez. Sadece hoşgörü meselesidir. Her zamanda böyle
olmamak gerek belli bir süre anlayışınıza alışan kişi hep beklenti içerisine
girebilir. Bu nedenle her şeyi dozunda yapmak gerek yeterli sevgi, değer,
anlayış, alttan alış, belli düzeyde güveni sağlamak önemli. Böylelikle iletişim
bağlarımızı güçlendirmiş oluruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder